Jill is 23 en haalt haar inkomen van het internet. Met een paar uur opnemen, monteren en uploaden tikt ze soms meer binnen dan anderen in een volle werkmaand. “Ik snap dat dat schuurt,” zegt ze. “Maar zo is het nu eenmaal.” Haar werkdag ziet er totaal anders uit dan die van haar ouders: geen prikklok, geen vaste roosters, geen kantoor. “Maar daardoor is het niet ineens géén werk.”
Van bijzaak naar broodwinning
Wat begon als een luchtig grapje op TikTok, veranderde razendsnel in een serieuze inkomstenstroom. Merken boden samenwerkingen aan, views werden omzet en volgers werden bereik. “Ik heb hier geen opleiding voor gedaan,” zegt Jill eerlijk. “Ik ben er gewoon ingerold.” Ze merkt dat vooral oudere generaties dat lastig vinden. “Voor hen is werken iets waarvoor je ergens fysiek moet zijn.”
Frustratie en onbegrip
Jill krijgt geregeld nare comments. Mensen noemen het oneerlijk, zeggen dat ze niets bijdraagt en dat het geen echte baan is. “Ik heb de regels niet gemaakt,” zegt ze. “Ik speel het spel dat nu gespeeld wordt.” Volgens Jill is die boosheid niet echt persoonlijk, maar gericht op een wereld die veranderd is. “Veel mensen voelen dat ze keihard werken en toch niet opschieten.”
Wat bedoelen we met werk?
Volgens Jill raakt haar verhaal aan een grotere vraag: wat reken je tot werk, en wat vinden we dat waard? “Iemand die video’s maakt wordt vreemd aangekeken, terwijl iemand die de hele dag mailtjes tikt dat niet wordt.” We houden volgens haar vast aan een ouderwetse kijk op productiviteit. “Voor veel mensen voelt het pas als echt werken als je aan het eind van de dag gesloopt bent.” Maar die definitie past volgens haar niet meer bij deze tijd.
Generaties die elkaar niet begrijpen
Jill merkt dat gesprekken met oudere mensen vaak vastlopen. “Zij leggen hun loonstrook naast mijn inkomsten en voelen zich benadeeld.” Dat begrijpt ze, maar ze ziet ook dat de wereld waarin zij opgroeide anders is. “Vaste banen zijn schaarser, huizen onbetaalbaar en zekerheid is minder vanzelfsprekend.” Voor haar generatie voelt snel geld verdienen minder als luxe en meer als noodzaak.
Zonder zekerheid, zonder vangnet
Wat volgens Jill vaak onder de radar blijft, is de onzekerheid. “Vandaag verdien ik veel, morgen misschien niks.” Algoritmes verschuiven, trends verdwijnen en aandacht is vluchtig. “Ik bouw geen pensioen op en echte zekerheid heb ik niet.” Toch wordt daar zelden naar gekeken. “Mensen zien de piekmomenten, niet het risico.”
Teken van een groter systeemprobleem
Jill ziet zichzelf niet als uitzondering, maar als signaal. “Dit gaat niet over TikTok,” zegt ze. “Dit gaat over een economie waarin belonen losstaat van hoeveel moeite je ergens in stopt.” Dat wekt logisch genoeg boosheid op. “Maar misschien moeten we die woede richten op het systeem, niet op elkaar.”
Aan het einde van het gesprek herhaalt Jill de vraag die ook onder haar video’s steeds terugkomt: vind jij het oneerlijk dat iemand via sociale media in één dag kan verdienen waar anderen een maand voor werken, of laat dit vooral zien hoe scheef onze ideeën over werk en beloning zijn geraakt?
