Een editie van Uit de schulden, gepresenteerd door John Williams, zorgt voor flink wat commotie. Niet alleen door de heftige verhalen, maar vooral door één scène die bij veel kijkers bleef hangen: een gezin zonder baan dat tóch elke maand een stevig bedrag ontvangt.
Op sociale media ontplofte het gesprek. Kijkers vroegen zich hardop af waarom je nog werkt als je zonder baan al duizenden euro’s krijgt. De discussie verschoof al snel naar een bredere vraag: loont werken in Nederland eigenlijk nog wel?
Een gezin dat al jaren klem zit
In de aflevering volg je Susanne en Kevin, een stel met drie kinderen dat al zestien jaar met schulden leeft. Ze staan onder bewind en moeten rondkomen van een strak weekbudget. Hun situatie is helaas niet uniek: honderden duizenden huishoudens worstelen met soortgelijke problemen. Schulden ontstaan zelden door één oorzaak; stress, het overzicht kwijtraken en een serie onhandige keuzes stapelen zich meestal langzaam op.
Daarom draait het programma niet alleen om bedragen, maar vooral om rust en structuur. Eerst orde op zaken, daarna pas bouwen aan de toekomst.
Het moment waarop iedereen slikte
Toch verandert de sfeer wanneer alle inkomsten op tafel komen. Ondanks het ontbreken van werk blijkt dat het gezin maandelijks ruim € 3.100 ontvangt. Dat bedrag, samengesteld uit verschillende regelingen, zorgt thuis bij veel kijkers voor open monden.
Op X stroomden de reacties binnen. Mensen legden het naast hun eigen loonstrook en trokken harde conclusies. “Waarom zou je nog fulltime werken als dit kan?” klinkt het. Anderen wijzen erop dat ze met een baan nauwelijks meer overhouden.
Frustratie over het systeem
De kritiek richt zich amper op het gezin zelf, maar vooral op hoe het stelsel is ingericht. Veel reacties gaan over het gevoel van scheefgroei: huishoudens die werken en toch minder te besteden hebben dan gezinnen die afhankelijk zijn van steun. Dat wringt — en precies dat maakt deze aflevering zo explosief.
Een vangnet dat schuurt
Tegelijk is het beeld ingewikkelder dan het lijkt. Het maandbedrag bestaat uit meerdere onderdelen die bedoeld zijn als vangnet. Het gros verdwijnt naar vaste lasten, zorg, kinderen en aflossingen. Wat overblijft is zelden royaal.
De uitzending laat daarmee iets zien wat al langer smeult: een systeem dat nodig is om mensen overeind te houden, maar tegelijk vragen oproept over prikkels, rechtvaardigheid en de waarde van werk. Juist daarom blijft deze aflevering nog wel even hangen — niet door sensatie, maar doordat ze een ongemakkelijke werkelijkheid toont waar iedereen een mening over heeft.
