Ouwe diesel zet hippe hybrides op hun plek
Automerken schermen met slimme hybrides en kilo’s aan accu’s om het verbruik te drukken, maar een Britse verslaggever bewijst dat zuinig rijden soms heel ergens anders vandaan komt. Voor een habbekrats kocht hij een 22 jaar oude Audi A2 op diesel en ging de weg op met één missie: de grens van 100 miles per gallon kraken. En dat lukte verrassend overtuigend.
A2: verkoopflop, technisch hoogstandje
Rond 2000 stond de A2 niet bepaald te shinen in de showroom, maar onder de huid was het een vooruitstrevende lichtgewicht. Door z’n aluminium koets is hij opvallend licht, precies wat je wilt als elke druppel telt. Matt Prior van Autocar tikte voor 500 pond (pakweg 575 euro) een doorleefd exemplaar op de kop met de bekende 1.4 TDI-driecilinder.
De missie: 100 mpg, dus ruim 1 op 35
Prior wilde 100 miles per gallon zien, wat neerkomt op zo’n 2,8 liter per 100 kilometer. Omgerekend is dat ruwweg 1 op 35. Geen stekker, geen accupakket en geen elektromotor die stiekem bijspringt. Gewoon een kleine diesel, veel geduld en een rijstijl waarbij je ego even achterin plaatsneemt.
Weinig voorbereiding, groot effect
Geen kofferbak vol gadgets; de aanpassingen waren simpel. De achterbank ging eruit om gewicht te lozen. De banden werden opgepompt tot 2,7 bar om de rolweerstand te verlagen. Daarna de snelweg op, waar je met een gelijkmatige snelheid en wat strategie de grootste winst pakt.
Meeliften in de slipstream
De tactiek was ouderwetse hypermiling: zoek een groot vehikel en rijd er met veilige marge achter, zodat je lekker uit de wind blijft. Prior gebruikte vaak een vrachtwagen of bestelbus als ‘haas’. Nam die ‘haas’ een afslag, dan zag je het gemiddelde meteen kelderen: waar hij hoog in de 90 mpg zat, dook het terug richting midden 90. Elke hap lucht voelde als een gaatje in de tank.
Zware stukken en een fijne meevaller
Op trajecten zoals de A34 werd het vooral mentaal. Je ziet het gemiddelde langzaam teruglopen en weet: elke fout kost bereik. Maar toen waren er wegwerkzaamheden op de M27 met 40 mph als limiet. Dáár komt de A2 tot z’n recht. Op die lage, stabiele snelheid rolt de lichte Audi moeiteloos door, en elke omwenteling van de driecilinder levert relatief veel meters per druppel op.
De cijfers die tellen
Bestemming: Lee-on-the-Solent. Eindstand op de boordcomputer: 100,9 mpg. Omgerekend zo’n 1 op 35,7. Moderne zuinigheidshelden zoals de Toyota Prius of Hyundai Ioniq doen het knap, maar in de praktijk is dit lastig te evenaren. Het mooie: dit was geen labtest, maar een realistische rit met slim meebewegen in het verkeer en een beetje aerodynamisch voordeel.
Voor een appel en een ei rijden
Het financiële plaatje maakt het nog leuker. De A2 was spotgoedkoop omdat de keuring verlopen was en het uiterlijk weinig glans had. Prior dacht eerst: 1000 mijl rijden en dan weer doorverkopen. Maar met zo’n score voelt wegdoen bijna zonde. Verkoopt hij ’m alsnog voor marktwaarde, dan heeft de auto hem per saldo vrijwel nul pence per mijl gekost.
Wat twee decennia autotechniek ons leren
Auto’s zijn in twintig jaar slimmer, sneller en veiliger geworden, vol assistenten en schermen. Maar pure efficiëntie is niet altijd het terrein van de nieuwste snufjes. De A2 laat zien dat een licht chassis, een zuinige kleine motor en een geduldige rechtervoet soms meer opleveren dan een complex hybridesysteem. Het herinnert je eraan dat massa de vijand is en dat aerodynamica gratis kilometers uitdeelt.
Wat jij eraan hebt
Wil je goedkoop en zuinig rijden zonder futuristisch prijskaartje? Let op gewicht, bandenspanning en een constante, lage snelheid. Gebruik het verkeer in je voordeel, zonder onveilig dicht op je voorganger te kruipen. Deze oude Audi bewijst dat je met nuchtere keuzes en wat discipline cijfers kunt halen waar moderne technologie vaak alleen maar naar kijkt.
(bron: autobahn.eu)
