De afgelopen jaren waren allesbehalve mild voor Joke Alberts. De 80-jarige weduwe van volkszanger Koos Alberts nam in 2018 afscheid van haar grote liefde. En nu komt er opnieuw heftig nieuws op haar pad.
Artsen hebben bij haar de ziekte van Parkinson vastgesteld.
In een eerlijk gesprek met weekblad Weekend vertelt ze over de uitslag, haar lichamelijke klachten en de onzekerheid die erbij hoort.
Voor haar omgeving was het flink schrikken, maar Joke zelf probeert vooral positief te blijven.
Toch merkt ze dat haar lijf niet meer voelt zoals vroeger.
Artsen komen met een nare uitslag
Een paar weken terug kreeg Joke te horen dat ze Parkinson heeft.
Helemaal onverwacht was dat niet; ze voelde al een tijd dat er iets niet klopte in haar lichaam.
Bewegingen die vroeger moeiteloos gingen, kostten ineens meer moeite.
Ze werd stijver en merkte dat haar handen soms licht trilden.
In het begin wist ze niet goed wat ze ermee aan moest.
Omdat de klachten bleven, begon ze te denken aan Parkinson.
Dat voorgevoel bleek te kloppen.
‘Ik merkte dat ik steeds stijver werd’
In het gesprek met Weekend zegt Joke dat die eerste signalen haar aan het denken zetten.
Haar lijf werkte niet meer zo soepel mee.
Vooral de stijfheid sprong eruit.
Die kleine trillingen kende ze niet van zichzelf.
Omdat ze altijd lenig en soepel is geweest, voelde die omslag vreemd en ongemakkelijk.
Ze vroeg zich af of er misschien iets neurologisch speelde.
Toen artsen een paar weken geleden bevestigden dat het inderdaad om Parkinson ging, kwam dat dus niet als donderslag bij heldere hemel.
Maar dat maakt de klap niet minder.
‘Ik ben niet meer zo fit als eerst’
Wat Joke vooral lastig vindt, is het verschil tussen hoe ze eruitziet en hoe ze zich vanbinnen voelt.
Aan de buitenkant oogt ze nog redelijk vitaal, zegt ze zelf.
Vanbinnen voelt ze dat haar lichaam verandert.
‘Ik ben niet meer zo kwiek,’ vertelt ze in het interview.
Door de stijfheid en het trillen vertrouwt ze haar bewegingen minder.
En dat vindt ze moeilijk.
Ze was gewend om zelfstandig en soepel haar dingen te doen.
Nu moet ze leren omgaan met beperkingen die eerder niet speelden.
Joke blijft opvallend optimistisch
Ondanks de sombere diagnose weigert Joke bij de pakken neer te zitten.
Ze zegt dat ze van nature positief is.
Als het tegenzit, kijkt ze liever naar wat nog wél kan.
Die houding hielp haar eerder al.
Zo denkt ze terug aan het zware auto-ongeluk van Koos in 1987.
Dat ongeluk zette hun leven volledig op z’n kop.
Koos hield er een dwarslaesie aan over en kwam in een rolstoel terecht.
Samen bouwden ze, ondanks alles, hun leven weer op.
Die periode leerde haar dat je niet alles kunt sturen en dat accepteren soms het beste is.
Steeds stilstaan bij wat niet meer lukt, schiet volgens haar weinig op.
Ze wil bovenal blijven genieten.
Hoop op verlichting door medicijnen
Joke hoopt dat medicijnen haar klachten kunnen dempen.
Vooral de stijfheid wil ze graag aanpakken,
want die maakt haar soms onzeker in haar bewegingen.
Omdat ze altijd makkelijk bewoog, is het wennen dat haar lijf nu andere grenzen aangeeft.
Met behandeling hoopt ze op meer souplesse en zelfvertrouwen.
Hoeveel de medicatie precies gaat doen, is nog onduidelijk.
Bij Parkinson reageert iedereen weer anders op medicijnen.
Wat houdt de ziekte van Parkinson in?
Parkinson is een chronische hersenaandoening waarbij bepaalde zenuwcellen langzaam minder goed werken.
Daardoor ontstaat er onder meer een tekort aan dopamine, een stofje dat je hersenen gebruiken om bewegingen aan te sturen.
Als je Parkinson hebt, kun je allerlei klachten krijgen.
Veelvoorkomend zijn trillingen, stijve spieren en trager bewegen.
Soms spelen ook evenwichtsproblemen, vermoeidheid en slaapproblemen mee.
Niet iedereen heeft dezelfde symptomen en de klachten kunnen in ernst verschillen.
Genezen kan helaas nog niet, maar met medicijnen en andere behandelingen kun je klachten vaak dempen.
Veel mensen leven er nog jarenlang mee.
Joke schat haar klachten voorlopig als mild in
Ook over de toekomst houdt Joke een positieve blik.
Ze wordt binnenkort 81 en weet dat op die leeftijd kwaaltjes vaker voorkomen.
Toch wil ze zich niet verliezen in zorgen over wat er allemaal nog kan komen.
Ze weet dat het verloop per persoon verschilt en denkt zelf niet tot de zwaarst getroffen groep te horen.
Dat idee stelt haar gerust.
Ze kijkt het aan, en probeert intussen zoveel mogelijk te genieten.
Over de ernst en het verdere verloop zijn geen extra medische details gedeeld.
Het ongeluk dat Koos Alberts trof
Haar huidige situatie roept ongetwijfeld herinneringen op aan de moeilijke tijd die ze met Koos doormaakte.
Op 29 oktober 1987 kreeg de volkszanger een zwaar auto-ongeluk.
Na een optreden reed hij, vermoeid, op weg naar huis tegen een boom.
Hij raakte ernstig gewond en liep een dwarslaesie op.
Vanaf toen was hij afhankelijk van een rolstoel.
Voor het gezin veranderde daarmee alles.
Toch stopte Koos niet met muziek maken.
Na een lange revalidatie stond hij weer op het podium.
Dat liet zien hoeveel muziek voor hem betekende.
Joke bleef al die jaren naast hem staan.
Afscheid van haar grote liefde
In september 2018 kreeg Joke opnieuw een zware klap.
Koos Alberts overleed op 71-jarige leeftijd aan blaaskanker.
In de jaren tachtig groeide hij uit tot een van de bekendste artiesten van het land.
Met nummers als Ik verscheurde je foto en Zijn het je ogen veroverde hij talloze harten.
Voor Joke was hij natuurlijk veel meer dan een beroemde zanger:
haar man, maatje en grote liefde.
Na zijn overlijden moest ze haar leven zonder hem vormgeven.
Eerder vertelde ze hoe groot het gemis was en hoe ze toch probeerde te blijven genieten.
Opnieuw een moeilijke periode
Nu Joke zelf met gezondheidsklachten te maken heeft, breekt opnieuw een onzekere tijd aan.
Parkinson kan je dagelijks leven beïnvloeden en vraagt soms om aanpassingen.
Voor iemand die gewend is alles zelf te doen, is dat best ingrijpend.
Toch is Joke vastbesloten haar positieve kijk niet kwijt te raken.
Ze wil niet dat de diagnose haar hele leven gaat sturen.
Ze focust liever op wat haar nog plezier geeft.
En natuurlijk hoopt ze dat de medicatie haar klachten verzacht.
Joke kijkt vooruit
Ondanks alles blijft de weduwe van Koos Alberts hoopvol.
Ze weet dat de ziekte blijft, maar wil haar er niet door laten leiden.
Voor nu kijkt ze vooral hoe haar lijf reageert op de behandeling.
De onzekerheid blijft, maar Joke wil blijven genieten van het leven.
Haar verhaal laat zien dat zo’n zware diagnose zelfs voor een rasoptimist veel kan veranderen.
We wensen Joke Alberts alle kracht toe en hopen dat de behandeling haar klachten verlicht.
