Ouders hebben een pittige klus: je draagt veel verantwoordelijkheid en je maakt in korte tijd van alles mee. Het is soms zwaar, maar ook ontzettend waardevol. Het ouderschap voelt vaak als een kronkelige route met kleine en grote hobbels. Je helpt je kind vorm te geven en leert het omgaan met alledaagse lastigheden. Een veelvoorkomend struikelblok, op elke leeftijd, zijn driftbuien. De vraag is: hoe reageer je daar goed op én leer je je kind tegelijkertijd hoe het hiermee kan stoppen? Een moeder ontdekte een aanpak die echt werkte, dankzij het advies van een pedagoog.
Tijdens het opgroeien komen kinderen in fases waarin driftbuien heftiger en vaker voorkomen, soms zonder duidelijke aanleiding. In zo’n periode kan het lastig zijn om goed te luisteren en toch grenzen te houden. Alleen straffen, berispen of negeren blijkt meestal niet helpend; daarmee vergroot je vooral het onrustige gevoel van je kind en kunnen de buien juist toenemen.
Daarom is het belangrijk dat je niet machteloos toekijkt, maar manieren leert om met dit gedrag om te gaan. Het verhaal van een moeder laat zien hoe dat kan. Haar dochter kreeg na de start op school steeds vaker en heftiger driftbuien. Ze klopte aan bij de schoolpsycholoog en kreeg een tip die verrassend goed bleek te werken.
Het advies was om haar kind één simpele vraag te stellen die helpt om te kalmeren én om naar het eigen gedrag te kijken: “Is dit een groot probleem, een middelgroot probleem of een klein probleem?” Met die vraag helpt je je kind om in te schatten hoe ernstig iets eigenlijk is.
Zelfs jonge kinderen kunnen vaak prima aanvoelen hoe groot een probleem is. Wat je kind ook antwoordt, neem dat serieus. Leg vervolgens uit dat grote problemen soms niet meteen op te lossen zijn, dat middelgrote problemen vragen om goed nadenken en dat kleine problemen meestal snel te fixen zijn. Door zo te reflecteren leert je kind zijn situatie te wegen en zelfstandig oplossingen te bedenken.
Volgens deze moeder was het effect meteen merkbaar. Toen haar dochter begon te huilen omdat haar lievelingsbroek nog aan het drogen was, vroeg ze: “Alice, is dit een groot, middelgroot of klein probleem?” Het meisje gaf aan dat het eigenlijk geen reden was voor zo’n grote uitbarsting. Haar moeder moedigde haar toen aan om zelf met een oplossing te komen. Zonder te twijfelen zei Alice dat ze voorlopig gewoon een andere broek zou aantrekken totdat haar favoriet droog was.
Heb je te maken met driftbuien, of ken je ouders die hiermee worstelen? Probeer deze aanpak eens. Zo’n simpele vraag kan veel rust geven en helpt om het probleem op een constructieve manier aan te pakken.
