Martijn (44) is er helemaal klaar mee. Hij heeft in de stoep voor zijn huis een kabelgoot laten aanleggen zodat hij zijn elektrische auto direct kan opladen. Maar zijn buren parkeren juist graag op die plek met hun eigen auto, en dat voelt wrang. Ondanks die investering lijkt bijna niemand in de straat te begrijpen wat voor gedoe dit geeft. “Het is echt om gek van te worden,” zegt hij. “Ik heb niet voor niets zo’n kabelgoot laten maken om voor de deur te kunnen laden. Toch zetten anderen hun auto daar doodleuk neer.”
Die kabelgoot is bedoeld om de laadkabel veilig over de stoep te leggen zonder dat je risico loopt om te struikelen. Het idee was simpel: hij wilde zijn auto zonder gedoe bij zijn huis kunnen opladen. Maar ook al heeft hij er werk van gemaakt, een voorziening in de openbare ruimte betekent niet dat de parkeerplek automatisch voor hem is gereserveerd.
Frustraties en mogelijke uitwegen
Martijn snapt dat het om een openbare parkeerplaats gaat, maar vindt dat zijn investering toch wel iets zou mogen betekenen. Hij koos bewust voor elektrisch rijden om groener bezig te zijn en tegelijk te besparen op brandstof. Als je dan niet kunt opladen, voelt die keuze behoorlijk zinloos. “Het lijkt wel een eindeloze strijd,” zegt hij moedeloos.
De aanleg van de kabelgoot kostte flink geld en ook de vergunningen regelen was een tijdrovend traject. “Ik dacht: ik doe alles netjes volgens de regels, dan komt het goed. Maar zo werkt het blijkbaar niet,” legt hij uit. Zijn buren weten dat de kabelgoot er ligt, maar nemen het volgens hem niet serieus.
Hij heeft het gesprek met de buren gezocht, alleen levert het tot nu toe weinig op. “Ik heb vriendelijk gevraagd om wat rekening te houden met de plek voor mijn huis, maar het lijkt niet te landen. Strikt genomen mogen ze er ook gewoon staan, want het is openbaar.”
Die juridische kant maakt het voor hem extra lastig. Hij weet dat hij geen exclusief recht heeft, maar als hij zelf niet kan laden, voelt zijn investering nutteloos. “Ik kan niemand dwingen ergens anders te parkeren, maar elke keer dat de plek bezet is, voelt het alsof er geen respect is voor mijn situatie.”
Een buurman, die liever niet met naam genoemd wil worden, zegt dat het ook voor hen ongemakkelijk is. “Ik snap dat hij moet opladen, maar die plek is niet privé. Ik heb zelf ook geen vaste parkeerplaats, waarom hij dan wel?”
Martijn overweegt juridische stappen, al beseft hij dat dit complex wordt. “Ik heb de gemeente gebeld om te vragen of er een vaste laadplek kan komen, of iets vergelijkbaars. Maar dat proces gaat enorm stroperig.”
Volgens hem is er dringend behoefte aan een breder gesprek over laadinfrastructuur. “Steeds meer mensen stappen over op elektrisch, maar de regels over wie waar mag staan zijn niet helder genoeg.” Voor Martijn blijft het zoeken naar een uitweg. “Voor sommigen lijkt het een klein dingetje, maar voor mij is het een groot ongemak. Waarom kun je niet gewoon een beetje rekening met elkaar houden?”
Voor nu zit er weinig anders op dan afwachten tot er iets verandert, hoe klein de kans op korte termijn ook lijkt. “Soms lijkt het alsof mensen elkaar nauwelijks nog zien. Zolang dat zo blijft, zal die frustratie niet verdwijnen,” besluit hij.
