Karin is 38, werkt voor zichzelf en woont in Nijmegen. Over belastingen heeft ze een uitgesproken mening. In haar ogen zou je als kinderloze minder belasting moeten afdragen. “Waarom betaal ik net zo veel als ouders die volop gebruikmaken van voorzieningen zoals opvang en onderwijs?” vraagt ze zich af. Ze wil dat de belastingdruk anders wordt verdeeld, zodat mensen zonder kinderen er ook eens financieel op vooruitgaan.
Ze benadrukt dat haar standpunt niets te maken heeft met een hekel aan kinderen. “Natuurlijk zijn kinderen belangrijk voor de toekomst van onze maatschappij,” zegt ze. “Maar als je zelf geen kinderen hebt, maak je die voorzieningen niet of nauwelijks gebruik. Waarom zou ik dan precies evenveel bijdragen als mensen die er wél baat bij hebben?”
Karin wijst op de vele regelingen voor ouders, zoals kinderbijslag, toeslagen en fiscale kortingen. “Dat is allemaal prima, maar kinderlozen tellen zelden mee. We betalen mee, maar krijgen er weinig voor terug.” Volgens haar worden een hoop gezinsuitgaven door de overheid ondersteund, terwijl je zonder kinderen relatief vaker het nakijken hebt. “Per saldo ben je zonder kinderen financieel de klos,” zegt ze.
Jaarlijks draagt ze duizenden euro’s af aan voorzieningen waar ze zelf niet op terugvalt. “Ik werk hard en betaal netjes mijn belasting, maar soms voelt het alsof je gestraft wordt omdat je geen kinderen hebt. Dat klopt voor mijn gevoel gewoon niet,” vertelt Karin.
Kinderloos leven en belastingen
Karin vindt dat kinderen krijgen een bewuste keuze is. “Niemand móét kinderen nemen. Net zo goed is kinderloos blijven een persoonlijke keuze, zoals de mijne. Waarom zou ik dan moeten betalen voor de keuzes van anderen?”
In haar optiek zouden ouders een groter deel van de kosten van hun gezin zelf moeten dragen. “Ik heb niks tegen ouders, maar het is niet mijn taak om hun lasten lichter te maken,” legt ze uit. Ze merkt dat haar standpunt regelmatig weerstand oproept. “Sommigen noemen me egoïstisch of zeggen dat ik het niet snap omdat ik zelf geen kinderen heb. Maar voor mij gaat het om het systeem, niet om de kinderen.”
Veel van haar kinderloze vrienden herkennen de frustratie, al spreken ze die niet altijd hardop uit. Het onderwerp is gevoelig; ouders voelen zich soms persoonlijk aangevallen, terwijl dat niet de bedoeling is. “Het lijkt alsof mensen zonder kinderen vaak over het hoofd worden gezien, terwijl zij óók een waardevolle bijdrage leveren aan de samenleving,” zegt Karin.
Ze snapt dat het wijzigen van het belastingstelsel niet simpel is, maar vindt wel dat het gesprek over een eerlijker verdeling moet starten. Een idee dat ze aandraagt is een belastingkorting voor mensen zonder kinderen, zodat hun bijdrage zichtbaarder wordt en zij een vergelijkbaar voordeel krijgen als ouders nu hebben.
Voor Karin draait het daarnaast om erkenning. “Alles lijkt gericht op gezinnen en kinderen, maar wie bewust of onbewust kinderloos is, doet net zo goed mee. Het zou goed zijn als we die inzet waarderen en dit breder bespreekbaar maken.”
Wat is jouw kijk hierop? Zou je vinden dat kinderloze mensen minder belasting moeten betalen, of hoort iedereen juist evenveel bij te dragen? Laat je mening achter op onze Facebook-pagina en praat mee!
